Hedwigepolder, foto Webredacteur


Ingezonden brief NRC d.d. 20 januari 2010.

De Hedwigepolder moet worden ontpolderd
Het was een prima oproep van Pieter Winsemius aan Mark Rutte (opinie, 14 januari). Het is alleen jammer dat hij op het eind blijk geeft van een ernstig gebrek aan kennis over het noodzakelijke natuurherstel van de Westerschelde. De Westerschelde is een internationaal zeer belangrijk natuurgebied, een uniek open estuarium. Door verdiepingen en indijkingen verkeert het in een deplorabele toestand. De Westerschelde heeft ruimte nodig voor herstel. Daarom is het ontpolderen van de Hedwigepolder noodzakelijk, net zoals de Zuiderburen dat doen in de ernaast gelegen Prosperpolder. Winsemius had het rapport van zijn partijgenoot Nijpels moeten lezen. Nijpels komt klip en klaar tot de conclusie dat voor de ontpoldering van de Hedwige geen alternatief bestaat.

Kees de Pater
Hoofd communicatie Vogelbescherming Nederland


Reactie van Wil Lases
(niet door NRC in de krant geplaatst):

In het NRC van 20 januari j.l. staat een misleidende reactie van Kees de Pater van Vogelbescherming Nederland. Nederland heeft de Westerschelde aangemeld als Natura-2000 gebied (zie o.a. het FD dd.30.09.2009) met de B-status. Dat betekent dat de Westerschelde in een goede mate van instandhouding verkeert. Die status is steeds bevestigd. Er is van geen deplorabele toestand sprake.
Het bezigen van de term indijkingen in dit verband getuigt van een gebrek aan kennis van de ontwikkelingsgeschiedenis van de Westerschelde. De zee is in dit gebied ingebroken en de mens heeft steeds meer grond verspeeld aan die zeearm dan het heeft terug gekregen. Tot een eeuw geleden bedijkte de mens zijn grond hoog op het land met de hand, de schop, de emmer en de kruiwagen tegen hoge waterstanden om niet te vaak natte voeten te krijgen. Dat is wezenlijk iets anders dan indijken.
Door enge belangenbehartiging verspeelden we veel meer grond aan deze zeearm dan nodig, zoals door buitensporige en ondoordachte veenwinning, het om militaire redenen onder water zetten van uitgestrekte poldergebieden om ons de Spanjaarden en later de Fransen van het lijf te houden. Het verdronken Land van Saaftinge is daar nog een overblijfsel van. Als gevolg van die inundaties gingen bv. ook de Nieuwhofpolder, de Vlakenissepolder en de polder van Namen in het oostelijk deel van de Westerschelde verloren en vormen nu dat mooie platen en schorrengebied. De Westerschelde heeft daar eigenlijk geen recht op. Wil de mens nu nog meer van zoet land zout water maken? Dit is echt onnatuurlijk gedrag.
Het is juist dat de Westerschelde steeds meer uit balans raakt door o.a. verdiepingen. De Westerschelde steekt fysisch gezien in een te ruim jasje. Door ontpolderingen zal het getijvolume toenemen en daarmee de stroming. Het zal bijdragen aan de erosie van de natuurlijke slikken en schorren. De remedie is juist het beperken van de ruimte van de Westerschelde en het herstellen van de natuurlijke zandbewegingen.
Het rapport van de commissie Nijpels is zeer omstreden. Deze commissie heeft niet aan het verzoek van de Eerste Kamer en de minister voldaan om te zoeken naar een alternatief in de Westerschelde. Het ging immers om een verschuiving van ondiepe estuariene natuur naar diepere estuariene natuur in de Westerschelde zelf als gevolg van verdieping. Er was geen verlies aan estuariene natuur. Compensatie mogelijkheden zijn er meer dan voldoende in de Westerschelde. Alleen heeft de commissie al deze alternatieven terzijde geschoven omdat ze niet zorgden voor uitbreiding van estuariene natuur. Maar dat was de opdracht niet en ook niet noodzakelijk.
Verdiepen en ontpolderen schept extra ruimte voor de zee en zijn vormen van zelf ondermijnend gedrag.

Ir W.B.P.M. Lases


terug naar Lezers schrijven

terug Startpagina
terug Krantenartikelen
terug Ikmaakmezorgen-artikelen